Lachen, we doen het allemaal, maar waarom? Blijkbaar heeft lachen verassend weinig met humor te maken, we gebruiken lachen als middel voor groepsvorming. Ga maar eens na bij jezelf, vaak genoeg lach je alleen maar omdat je aardig wilt overkomen tegenover een ander.

Lachen als een aap

Het lachen bestaat al zo lang, zelfs langer dan de mens bestaat. De apen doen iets wat er sterk op lijkt, ze hijgen heel snel, openen hun mond en vertrekken hun gezicht. Dit komt toch wel vrij overeen met de manieren waarop wij (of ten minste: sommigen van ons) lachen.

De gemaakte lach vs de spontane lach

Iedereen doet het wel eens: gemaakt lachen. Dat kunnen we elkaar eigenlijk niet kwalijk nemen want zeg nou zelf, is jouw lach áltijd oprecht? Om te zien of de ander spontaan lacht, kan je letten op de oogspieren. Guillaume Duchenne, een Franse hersenonderzoeker, ontdekte dat de oogkringspier naast je ogen zich samenknijpt indien de lach spontaan is. Deze spier gehoorzaamd namelijk niet, deze beweegt alleen maar door een werkelijk gevoel.

Maar laat je vooral niet ontmoedigen als je merkt dat iemands oogspieren niet samengeknepen zijn. We lachen namelijk al jaren sociaal zonder dat we hier bewust van zijn. Met lachen willen we anderen juist een goed gevoel geven, laten merken dat we goede bedoelingen hebben.

Zestien dagen lang lachen

Op een religieuze kostschool in Tanzania op 30 januari 1962 begon er toch wel iets heel bijzonders. Drie schoolmeisjes kregen een aanstekelijke slappe lach dat ertoe leidde dat de hele klas ook moest lachen. De lachaanvallen duurden soms wel een paar uur, één meisje kreeg het zelfs voor elkaar om zestien dagen lang door te lachen.

Het was een mysterieuze lachziekte waar wel 95 leerlingen “de dupe” van werden. Het werd zo erg dat het onderwijs eronder leidde en de school moest sluiten. De lachaanvallen spreidde zich over andere dorpen en uiteindelijk moesten ook dertien andere scholen de deuren sluiten. Na een jaar vervaagde deze lachziekte pas.

Artsen konden geen verklaringen vinden en wetenschappers constateerden uiteindelijk dat het ging om een collectieve aandoening van psychologische aard. De omstandigheden van de “lachpatiënten” waren zo slecht dat de lachaanvallen werden bestempeld als een onbewuste manier om onvrede te uiten.

Tags: lachen, slappe lach